احمد آنجفی
Ahmad Anajafi
۱۳۳۷–۱۴۰۴
- تولد
- ۱ شهریور ۱۳۳۷
- پرواز
- ۱۸ دی ۱۴۰۴
- سن
- ۶۷ ساله
- اهل
- اراک، مرکزی
فقط روی همین گوشی می‌مونه. چیزی فرستاده نمی‌شه.
زندگی‌اش
احمد سال ۱۳۳۷ تو اراک به دنیا اومد؛ تنها پسر خانواده با پنج تا خواهر. وقتی باباش ورشکست شد، از نوجوونی رفت سر کار که کمک‌خرج خونه باشه، دیپلمش رو گرفت و بیست سالگی ازدواج کرد. سه تا دختر داشت و سال‌ها تو صنایع اراک کار کرد تا بازنشسته شد.
ورزش تو تموم زندگیش بود. جوونی فوتبال بازی می‌کرد، بعد رفت سراغ دوومیدانی که استعدادش رو داشت و توش موفق بود، و تا سال‌های آخر عمرش مرتب تمرین می‌کرد. خانواده‌ش می‌گن هیچ‌وقت یه جا بند نمی‌شد: پرانرژی و امیدوار بود، از یکنواختی بدش میومد، همیشه دنبال یاد گرفتن بود و سال‌های آخر انگلیسی می‌خوند.
خبرها رو دقیق دنبال می‌کرد و منتقد سرسخت حکومت بود؛ تو اعتراض‌های «زن، زندگی، آزادی» هم شرکت کرده بود. دی ۱۴۰۴ به خانواده‌ش نگفت داره می‌ره اعتراض. وقتی دوست‌هاش از خطرش گفتن، گفت باید بره.
«نه، من باید بروم.»
رژیم چطور ازمون گرفتش
عصر ۱۸ دی ۱۴۰۴ احمد تو اعتراض‌های اراک بود و بعد رفت اطراف مصلای شهر. وقتی جلوی در اصلی رفت که از دو تا معترض جوون دفاع کنه، لباس‌شخصی‌ها دو تا گلوله بهش زدن، یکی به کمرش و یکی به پشت سرش.
خانواده‌ش همه‌ی بیمارستان‌ها و سردخونه‌های اراک رو گشتن و همه‌جا گفتن کسی با این مشخصات نیست. شب بعد فهمیدن کشته شده. هیچ‌وقت نذاشتن پیکرش رو ببینن؛ فقط یه عکس به یکی از اقوام نشون دادن که شناساییش کنه. تو نامه‌ی پزشکی قانونی علت مرگ رو «اصابت جسم سخت و تیز به سر» نوشتن و به خانواده گفتن هیچ‌جا شکایت نکنن. ۲۲ دی زیر نظر لباس‌شخصی‌ها تو روستای مرزیجران به خاک سپرده شد.
